My Dogs' Story
posted on 12 Jul 2009 21:07 by waisareeeee in Life
หมาตัวแรกของหวายชื่อโจอี้
เป็นพุดเดิ้ลทอยที่ตัวใหญ่มาก
ตอนนั้นหวายยังอยู่ป.1 อยู่เลย
เลี้ยงได้ปีกว่าๆ หวายก้อดันเป็นภูมิแพ้
ต้องไปเรียนที่กำแพงเพชรกะคุณย่า
โจอี้ก้อต้องให้เค้าไป
แต่ก้อไปเยี่ยมมันเรื่อยๆนะ
เพราะมันอยู่ใกล้ๆบ้านม้ายุง
จำได้ว่ามันมีลูกหลานเต็มไปหมดเลย
หน้าเหมือนกันเด๊ะทุกตัว
แล้วโจอี้ก้อแก่ตาย
ด้วยวัยปู่ของมัน
ตอนย้ายมาโนเบิลใหม่ๆ
บ้านใหม่ พื้นที่กว้าง สนามใหญ่
หวายกะพ่ออยากเลี้ยงหมาซักตัวนึง
พออยากได้ อิงลิช คอกเกอร์
หวายก้อชอบ
ไปฝากเค้าซื้อที่ฟาร์มเอา
วันที่ไปรับลูอิสที่จตุจักรหวายจำได้เลย
ตัวมันยังเล็กขนาดใส่ในก๊อดซิลล่า
(ตะกร้าใส่ถุงเท้า)ได้ นอนหลับอยู่ในนั้นได้
ที่ตั้งชื่อว่าลูอิส เพราะมันเป็นหมาผู้ดีอังกฤษ
พ่อว่างั้น
มีใบเพดด้วยนะเออ ลูอิสเกิดวันที่ 27 กพ.
อื้มมม เดือนเดียวกับหวายเลยยย
เอามาเลี้ยงได้ไม่ทันไร
ด้วยความที่มันเป็นหมาที่ซนมากกกก
ช่วงนั้นเพิ่งย้ายบ้าน พ่อก้อกำลังเห่อปลูกต้นไม้
ลูอิสมันก้อพังต้นไม้หมด
ทั้งเหยียบ ทั้งกัด ทั้งดึง
พ่อก้อตีมันด้วยความโกด
ลูอิสขนเยอะมาก
เวลามันเล่นเหนื่อยๆก้อคงร้อน
ลูอิสก้อเลยชอบลงน้ามเป็นประจำ
ทำให้บ้านเขรอะมากๆๆ
แม่ก้อเลยต้องไล่มันทุกครั้งที่มันทำท่าจะเข้าบ้าน ฮ่าๆ
พอลูอิสโตขึ้น
พูดตงๆเลยว่ามันเป็นหมาที่หล่อมาก
ตีนโตด้วย หวายชอบไปเหยียบเท้ามันเล่นเป็นประจำ
1 ปีผ่านไป
วันเกิดลูอิสพอดี
ก้ออยากเอาหมาอีกตัวมาเป็นเพื่อนลูอิส
หรืออีกนัยนึงก้อเป็นเมีย น่ะล่ะ
ไปจตุจักรอีกแล้ว
เดินวนไปรอบๆ ชักสนใจชเนาเซอร์
มันน่ารักดีเหมือนกัน
เข้าไปในร้านนึงมีชเนาเซอร์สีขาว
ชเนาที่ไหนตัวสีขาว?
มันมีแต่สีดำ เทา เปปเปอนี่หน่า
เข้าไปเล่นกับมันด้วย
มันอ้อนมาก ซนมากๆด้วย
น่ารัก
ท่าทางมันอ้อนเหมือนอยากไปอยู่ด้วยมาก
ตัวตั้ง 9000 สีขาว .. ดูก้อรูว่าพันธุ์เก๊
แต่พ่อก้อซื้อมาจนได้
ตั้งชื่อว่ามิวนิค
เพราะชเนาเซอร์เป็นหมาเยอรมัน
มิวมาวันแรกตัวเลกนิดเดียว
ท้องเสียด้วย
พ่อกับแม่เอาขึ้นไปนอนบนห้อง
มันก้อนอน แล้วก้อท้องเสีย แล้วก้อกินอึตัวเอง
หมาอะไรนอกจากพันธุ์เก๊แล้วยังจะกินอึตัวเองอีก
Y________Y
ลูอิสกะมิวนิคโตมาด้วยกัน
นิสัยมันจะเหมือนๆกัน เพราะมันเลียนแบบกันมา
แต่ลูอิสจะไฮเปอกว่า มิวถ้าไม่มีไรทำมันก้อนอนซุกอยู่ใต้เก้าอี้
ครอบครัวหวายผูกพันกะลูอิสกะมิวมาก
หวายก้อให้ตำแหน่งมันเป็นน้องชายที่รักสองตัว
เราอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข .. ปนทุกข์ด้วย ฮ่าๆ
เพราะ ไอ่สองตัวนี้มันเลอะ สกปรกมากกกกกกกก
เห่าดังไร้สาระด้วย =____=
มิวจะเสียงแหลมน่ารำคานมาก
ส่วนลูอิสจะเสียงใหญ่กังวาน
เวลามันเห่าพร้อมกัน (ซึ่งบ่อยและไร้สาระ)
ประมานว่ามีคนผ่านหน้าบ้านก้อเห่าแล้ว
มันหนวกหูมากๆ
เมื่อสองปีที่แล้วเลยมีจม.มาด่า ว่าให้คุมหมาหน่อย
เราก้อโอเค ความผิดเรา
พ่อกะแม่เลยไปซื้อกรงใหญ่มา
ก้อจับมันใส่กรงมันจะได้มองไม่เห็นไรแล้วไม่ต้องเห่า
หลังๆก้อสงสารหมา
มันคงร้อน และก้อขาดอิสระตามธรรมชาติหมามัน
ก้อเลยปล่อยตามเดิม
อยู่ด้วยกันมาเรื่อยๆ
เผลอแป๊บเดียวก้อเลี้ยงลูอิสมา 5 ปีแล้ว
มิวนิค ก้อ 4 ปี
มีความสุข
หวายรักน้องชายสองตัว
พ่อก้อรัก แม่ก้อรัก
จนเมื่อวันพฤหัสที่แล้วหวายโทรหาแม่ตามปกติ
(ตอนี้อยู่หอค่ะ) แม่บอกว่า มีจม.มาด่าอีกแล้ว
แม่ก้อรำคาน รำคานหมาเราเองด้วย
ก้อเลยยกให้ป้าหน่อย
ก้อเลยยกให้ป้าหน่อย
ก้อเลยยกให้ป้าหน่อย
ก้อเลยยกให้ป้าหน่อย ..
ป้าหน่อย เป็นสมาคมซาเดลล์
(ร้านทำผมหน้ารร.) ลูกป้าหน่อยก้อเป็นรุ่นน้องหวายที่รร.น่ะละ
เค้าจะมารับหมาไปพรุ่งนี้(ศุกร์) หลังน้องปลาเลิกเรียน
เวลาเลิกเรียนม.ปลาย คือ สี่โมง
วันศุกร์อาทิดนี้มหาลัยหยุดให้พอดี เพราะเพื่อนป่วยเยอะ
หวายไม่ลังเลที่จะกลับบ้านไปรำลาร้องชายเลย
คินวันนั้นหวายร้องไห้หนักมาก
ตั้งแต่วางสายโทรสับไปก้อร้อง
ดราฟท์ไปก้องร้อง
ก่อนนอนก้อร้อง
เอาจิงๆก้อนอนไม่หลับ
เช้าวันศุกร์ก้อเลยตื่นเกือบเที่ยงจนได้
ไปถึงบ้านเกือบๆสี่โมงเย็นแล้ว
เจอลูอิสกะมิวแป๊บเดียวเอง
เชื่อมั๊ย เลี้ยงมาห้าปี หวายไม่เคยถ่ายรูปกับหมาเลย
เล่นมัน รักมันจะตายอยู่แล้ว
จนวันสุดท้าย เพิ่งจะมาถ่ายรูปกับหมา
นิสัยลูอิส มันคึกมาก วันนี้แขกมามันเลยไม่นิ่ง
ถ่ายด้วยไม่ได้
โถ่ .. ไอ่ลูอิส จะไม่เจอกันแล้วนะเว้ยยยย
หมาตัวโปรดไม่ได้ถ่ายรุปด้วย
(แอบรักลูอิสมากกว่าน่ะ ฮ่าๆ)
ถ่ายกับมิวมารุปนึง
ก้อแค่นั้น
ตอนส่งมันขึ้นรถจิงๆก้อน้ามตาไหลอีกแล้ว
ไม่มีอะไรหลงเหลือดูต่างหน้า
แม่ให้เค้าไปทุกอย่าง อาหาร จานชาม ชุด กรง สายปลอกคอ
ภาพสุดท้ายที่เห็นคือ น้องปลาจับมิวขึ้นไปบนรถ
พ่อน้องปลาดันตัวลูอิสขึ้นรถแต่ลูอิสดันเหยียบหัวมิว ..
แล้วก้อไม่เห็นอะไรอีกแล้ว
เพราะน้ามตาคลอเต็มเบ้า
ตอนกลางคืนคุยกะพ่อ แม่
แม่บอกว่าตอนพ่อรู้ พ่อก้อร้องไห้ด้วย
พ่อเรียกลูอิสมาลูบเล่น
พ่อบอกว่ามันนิ่งๆ เหมือนมันรู้
หวายก้อเคยอ่านหนังสือมานะ
บอกว่า หมามันรู้สึก มันรับรู้ได้ทุกอย่าง
โชคดีที่หวายไม่เห็นชอตนั้น
ไม่งั้นคงร้องไห้อีกแหละ
...
......
gd bye Lewis&Munich.
แกคงได้อยู่ที่ทีสบายกว่าบ้านพี่สาวแล้วล่ะ
เด่วปิดเทอมพี่ไปเยี่ยมนะ ..
