นิทานเรื่อง: หมาตัวนี้ชื่อไวสรี
posted on 25 Nov 2011 22:38 by waisareeeee in Lifeมีหมาตัวนึงชื่อไวสรี
ไวสรีเป็นหมาตัวเล็กพันธุ์นอก
เจ้านายก้อเลยเลี้ยงไว้ในบ้าน อยู่ห้องแอร์เย็นๆ
เจ้านายให้น้ำให้ข้าวอย่างดี ลูบหัวเช้าเย็น
พาไปนู่นไปนี่บ่อยๆ
ไวสรีรักเจ้านายมาก
หลังๆเจ้านายเริ่มมีงานเยอะ
ก็เลยไม่ค่อยได้พาไวสรีไปไหร
แต่จ้านายจะกลับมาเล่นกับไวสรีก็ตอนที่ว่าง
ให้ข้าวให้น้ำ
ไวสรีรักเจ้านายเหมือนเดิม
วันที่เจ้านายไม่อยู่
ไวสรีนอนอยู่ในบ้านในห้องแอร์เย็นๆ
ก็มีหมาตัวใหญ่กว่าจากไหนไม่รู้มากัดไวสรี
ไวสรีไม่เคยเจอหมาตัวใหญ่กว่า ไม่เคยโดนกัด
เลยไม่รู้จะทำยังไง ก็ปล่อยให้โดนกัด
แล้วหมาตัวใหญ่ตัวนั้นก็จากไปยังที่ประตู
ไวสรีหมาน้อยที่อยู่แต่ในบ้าน
เดินตามหมาใหญ่ไปที่ประตู
จึงได้รู้ว่า .. ข้างนอกบ้านนั้น
..เจ้านายก็มีหมาอีกตัวเหมือนกัน
เจ้านายกลับมาจากทำงาน
เห็นไวสรีโดนกัด เค้าลูบหัวสงสารไวสรี
เค้าไม่ได้ทำแผลให้
เค้าได้แต่โทดตัวเองว่าดูแลไวสรีไม่ดี
ไวสรีรู้สึกผิดที่ทำให้เจ้านายเป็นห่วง
เลยใช้เท้าหน้าแตะที่ขาเจ้านาย
เป็นเชิงบอกว่า ไม่เป็นไร เจ้านายกลับมาเล่นกับเราก้อพอแล้ว
.. ขณะนั้นไวสรีลืมความเจ็บจากแผลไปโดยสนิท
จนแผลค่อยๆหายไปเอง
ทีละนิด .. ทีละนิด ....
พร้อมๆกับเจ้านายทีค่อยๆ
หายไป .. หายไป
ไวสรีไม่รู้หรอกว่าเจ้านายหายไปไหน
เจ้านายยังไม่กลับจากที่ทำงาน
หรือเจ้านายเล่นอยู่กับหมานอกบ้านตัวนั้นก็ไม่รู้
แต่ทุกครั้งที่เจ้านายกลับมา
ถึงแม้จะหิว แต่ไวสรีจะกระโดดเข้าหาเจ้านายด้วยความดีใจ
ไวสรีรักเจ้านายของไวสรีเสมอ
ไวสรีมีงอนเจ้านายบ้างถ้าเค้าไม่กลับบ้านหลายวัน
ไวสรีจะทำตัวเฉื่อยชาไม่ร่าเริง
เจ้านายจะพยายามเล่นด้วยมากขึ้นในตอนแรก
แต่มันคงน่าเบื่อเกินไปสำหรับเค้า
หลายครั้งเข้าเจ้านายเลยเลือกใช้วิธีใหม่
โดยการไม่สนใจแล้วขังไวสรีไว้ในกรงให้สำนึกผิดแทน
.. ไวสรีหมาน้อยแสนซื่อสัตย์
เมื่อโดนขังกรงถึงกับหงอย ..
ยอมทำตัวร่าเริงถึงแม้จะซึมเศร้า
เพื่อให้เจ้านายกลับมาใส่ใจเหมือนเดิม
เวลาผ่านไปครึ่งปี
ไวสรีไม่เคยโดนหมาใหญ่จากนอกบ้านกัดอีกเลย
แต่มันจะเดินมาขู่เล่นที่หน้าประตูเป็นครั้งคราว
เจ้านายก้อยังคงเหมือนเดิม
ยังคงใช้วิธีเดิมๆ
ทั้งๆไวสรีก้อยังรักเจ้านายเหมือนเดิม
แต่บางครั้งเจ้านายก้อคิดไปว่า
ไวสรีไม่มีความสุขที่เป็นหมาของเค้า
เค้าเสนอให้ไวสรีไปอยู่กับคนอื่นที่ดีกว่าเค้า
แต่ไม่เอาอ่ะ .. ยังไงไวสรีก้อรักเจ้านายคนนี้อ่ะ
วันหนึ่ง
มีเสียงเรียกจากบ้านข้างๆ
ไวสรีเริ่มตะกุยตะกายออกไปยังบ้านข้างๆที่ติดกัน
แล้วไวสรีก้อมองย้อนกลับมาที่บ้านของตัวเอง ..
หมาใหญ่ตั่วนั้นยังคงอยู่
รอบๆสนามมีบ้านหมาอีกหลายหลัง
ซึ่งไวสรีก้อไม่รู้ว่า
หมามันจากไปแล้วหรือมันยังซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ทึบกันแน่
ที่บ้านข้างๆนั่นไวสรีมีเพื่อนมากมาย
เพื่อนแบ่งข้าวแบ่งน้ำให้ไวสรีกิน
ไวสรีเล่นกับเพื่อนจนเพลิน
จนบางครั้งไวสรีแทบกลับบ้านไม่ทัน
เจ้านายเริ่มรู้ว่าไวสรีออกไปเล่นกับเพื่อนบ้านข้างๆ
เค้าก้อไม่ได้ว่าอะไร
แค่ให้ไวสรีกลับบ้านเป็นพอ
วันหนึ่ง
เจ้านายคงคิดถึงไวสรีที่เคยอยู่ในบ้านตลอดเวลา
เค้าจึงมาที่บ้านข้างๆ
มาอุ้มรับไวสรีกลับไป
แต่ไวสรีคิดผิด
เค้ากลับวางไวสรีขังไว้ในกรงแทนเสียนี่
ไวสรีหงอย
อีกวันหนึ่ง
มีคนใจดีแวะมาเห็นไวสรีในบ้าน
เค้าปีนรั้วเข้ามายื่นขนมให้ไวสรี
มันเป็นของโปรดของไวสรี
ไวสรีดีใจเลยเข้าไปกิน
เจ้านายเดินมาเห็นพอดี
เค้าโกรธมาก มากที่สุดเท่าที่ไวสรีอยู่กับเค้ามา
เค้าบอกว่าจะไม่ขังกรงไวสรีแล้ว
จะไม่ให้ข้าวกินแล้ว
จะไม่เล่นด้วยแล้ว
ไวสรีเสียใจที่สุด
จึงขังตัวเองใส่กรงทำหน้าหงอย
ไม่ให้ข้าวกิน .. ไม่เป็นไร
ไม่เล่นด้วย .. ไม่เป็นไร
กลับมาลูบหัวไวสรีเหมือนเดิมก้อพอ
